เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 348 / 742

ประโยค-ปฐมมัณฑปในศาสนาพุทธ ภาค ๑ - หน้าที่ 82 ไม่ไกล ครั้นทอดพระเนตรเห็นแล้ว ท้าวเธอก็ทรงพระjingดังนี้ว่า " เราประสงค์จะถวายบาลพระอุปถัมภ์นี้ไว้ในตำแหน่งอุปราช จำเดิม แต่เวลาอดิสราญพรหมจรรย์แล้ว

บทนี้เล่าถึงการสนทนาระหว่างท้าวเธอและพระกุมารเกี่ยวกับการบวชในศาสนาพุทธ โดยท้าวเธอแสดงความปรารถนาที่จะให้อุปราชมีบทบาทในพระศาสนา พระกุมารซึ่งมีความประสงค์จะบวชได้สอบถามเกี่ยวกับการบวชและได้รับการสนับส

ประโยค (ตอน) - ปฐมมัณฑ์ปลาสำหรับเทวภาค - หน้าที่ 83 โมคลิญครูติตสาเตระ เป็นพระอุปัชฌายะ และมีพระมหาเทวะ เป็นอาจารย์ ให้อุปสมบท โดยมีพระมัณฑินิตครสะ เป็นอาจารย์ ได้ยินว่า คราวนั้น พระฤามมีพระชนมายุได้

เนื้อหาเกี่ยวกับการอุปสมบทของพระมหาเทวะและการศึกษาในศาสนาพุทธ โดยระบุถึงพระอาจารย์และการดำเนินการศึกษาของพระภิกษุในมณฑล และพระราชผู้มีอำนาจในรัชกาลที่ตนมีอยู่ รวมถึงการเรียนรู้พระธรรมและวินัยในศาสนา

ประโยค - ปฐมสมันตปาสาทกมเปล กาด - หน้าทั 84 ก็ไม่ได้เนยใส่สักว่าฟายมือหนึ่ง เลยสิ้นอายุสังเวช เพราะกำลังแห่ง พายิ ได้โอวาทภิคุณสูงมั่งด้วยความไม่ประมาท แล้วนั่งโดยบัลลังก์ ในอากาศ เข้าพิธาอธิษฐานแล้ว

เนื้อหาในบทนี้ว่าด้วยพระราชาทรงปฏิบัติพระราชกิจสำคัญเกี่ยวกับการบูชาด้วยวัตถุมงคล และสร้างสระโบกบรงค์ที่ประตูพระนคร เพื่อให้เต็มด้วยกลัษสวย. พระองค์ทรงมอบถวายสละปัจจัยมากมายแก่ภิญญู เพื่อเกิดประโยชน์แ

ประโยค- ปฐมสมเด็จปาสถกาเปล ภาค ๓ - หน้า ที่ 85 กิ้มปลงผมเสียเอง แล้วนุ่งผ้ากาสะเที่ยวไปในวิหารทั้งหลาย เข้าไป (ร่วม) อุโบสถบ้าง ปัจจฉบับบ้าง สงฆกรรมบ้าง คณะกรรมบ้าง กิจพัทธ์หลาย ไม่อธิบปักจง ร่วมกับพว

เนื้อหานี้เป็นการนำเสนอประโยคจากหนังสือปฐมสมเด็จปาสถกาเปล ภาค ๓ ในการพูดถึงการปฏิบัติธรรมและอธิษฐานของพระโมคลัตดิศสตะ ภายในบริบทของการเข้าไปในอุโบสถและการร่วมกิจกรรมทางศาสนา โดยเน้นถึงการดำรงตนตามพระธ

ประโยค-ปฐมมัณฑปปาสาทกามเทพ กาล ๑ - หน้าที่ 86 วิหาร ระงับอธิษฐานแล้ว มินิมีภิกษุสงฆ์ให้ทำบุญสดเถิด " ดังนี้ อังคตย์ไม่อาจจะทูลถามพระราชาได้ จึงเข้าไปถามอาณัติ พากอื่นแล้วกล่าวว่า "พระราชาทรงส่งน้ำใ

เนื้อหาเกี่ยวกับบทสนทนาระหว่างอังคตย์และอาณัติเกี่ยวกับคำสั่งของพระราชาในการทำบุญในพระวิหาร อาณัตย์พยายามที่จะทำให้ภิภสงษายอมทำบุญสดตามคำสั่ง และมีการกล่าวถึงการกระทำที่ไม่ถูกต้องของอาณตย์ที่พยายามบีบ

ประโยค- ปฐมสมันป่า สักกิโน ภาค ๑ - หน้าที่ 88 กุมารกิทธเล่มในพระศาสนา. ครั้งรุ่งขึ้นอีกวันหนึ่ง พระกุมารนั้น เสด็จออกไปลาเนื้อ เที่ยวสัญจรไปในป่า ได้ทอดพระเนตรเห็นพระ โภษณาหารธรรม์ติดเราะ ผู้นั้นใ

เนื้อหาพูดถึงการเสด็จออกไปในป่าของพระกุมาร และการพบเห็นพระมหาเถระที่มีพญาช้าง พระกุมารต้องการให้พระมหาเถระบวชให้ และเกิดการตระเตรียมต่างๆ เพื่อให้พระกุมารได้บวชในวันนั้น สะท้อนถึงความเคารพในพระพุทธศาส

ประโยค - ปฐมสัมปทาน่ากาเลกากา - หน้า 89 พระญามารอคลื่น มีพระนามว่าวาคาอิพรหม ผู้เป็นพระสาวมิ่งของพระนาง สังกมิตตา ซึ่งเป็นพระภคินีในองค์พระราชา พระนางสังมิตตา ประสูติพระโอรส ของอัคริพระมหัทธะองค์นั้น

เนื้อหาในหน้าที่ 89 นี้พูดถึงพระศัสสระที่มีการนั่งอยู่ใกล้กับอามาตรัศรีและการสนทนากับพระราชาในเวลาที่เขาได้ทราบถึงการบวชของพระอัคริพรหม อีกทั้งกล่าวถึงความเข้าใจผิดในเรื่องบริเวณโดยรอบที่เกี่ยวข้องกับ

ประโยค - ปฐมมัญชปทาสิกาาาาาา ภาค ๑ - หน้าที่ 90 ในพระวรกาย จึงเสด็จไปยังพระวิหาร ตรัสถามพวกภูมิคุ้มผูเป็นพระ เถรว่า " ข้าแต่พระคุณเจ้าผู้เจริญ ! อามาตย์ดำเนินโทยมไม่ได้ส่งเลย ได้ทำกรรมอย่างนี้แล้ว บา

เนื้อหาเกี่ยวกับการสนทนาระหว่างพระราชาและพระเถระเกี่ยวกับกรรมที่เกิดจากการกระทำของอามาตย์และผลที่ตามมา ถูกวิเคราะห์โดยพระเถรหลายกลุ่ม ซึ่งเน้นถึงความสำคัญของกรรมและอำนาจของพระราชาที่มีผลต่อบาปและกรรมต

ประโยค (ตอน) - ปฐมมั่นป่านป่าเทา กาด - หน้าาที่ 91 อำมาตย์ ๔ นาย แต่ละนายมีบูชาพันหนึ่งเป็นบริวาร ด้วยทรงรับสั่งว่า "ขอท่านทั้งหลาย จริงรับพระเกียรมาเกิด." [พระโมคลีอันตฤกษเดร ไม่มาพระอาราธนาไม่ถูก

ในบทนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระราชาและพระธรรมกถที่มีความหมายลึกซึ้งเกี่ยวกับการปฏิบัติตนและคำสั่งของพระราชาในการเสริมสร้างพระศาสนา แม้จะมีอุปสรรคในการสื่อสาร แต่ยังคงได้เรียนรู้ถึงข้อพระราชับสั่งที่

ประโยค - ปฐมสนัปาเสาศกเทพกาลอ - หน้าที่ 92 เป็นคนแก่ หรือยังหนุ่มแน่น ?" ภิกษุ แก่ มหาบผิด ! ราชา. พระเณรนั้น จึงจับคานหามหรือออ เจ้า ! ภิกษุ. ท่านจับไม่ขึ้น ( ทั้ง 2 อย่าง ) มหาบผิด ! ราชา. พระเณรรัก

เรื่องราวเกี่ยวกับการสนทนาระหว่างพระราชาและพระเณรที่มีการตั้งคำถามเกี่ยวกับสถานภาพและความแก่ของพระภิกษุ พระราชาให้พระเณรนั่งบนเรือนและมีการส่งสารจากราชสำนักถึงพระเณร โดยพระเณรได้มีการคิดวิเคราะห์เกี่ย

ประโยค-ปฐมสมันต์ปาสำหรับกษัตริย์ - หมายที่ 93 คนหนึ่ง ทูลถวายความเห็นว่า " ขอเดชะให้ฝ้าละองสมุทธีพระบาท ปกเกล้า พระสมณะผู้ประเสริฐ จักจับให้ฝ้าละองสมุทธิพระบาท ที่พระหัตถ์ขวา" คราวนั้น พระราชาก็ได้ทรง

ในบทนี้ พระราชาได้ทรงสนทนากับพระเถระเกี่ยวกับการจับพระหัตถ์และความหมายของการกระทำดังกล่าว โดยมีการอภิปรายถึงความสำคัญในสังคมการปกครองและศาสนา พวกราชบรรพูดอธิบายกังวลเกี่ยวกับการกระทำที่อาจนำไปสู่การผิ

ประโยค- ปฐมสมันต์ปาฏิหาริย์ กาล ๑ - หน้าที่ 94 รับสั่งให้จับการอารักขาไว้ แต่ภายนอกถึง ๓ ชั้น ส่วนพระองค์เองทรงล้างเท้าพระเถร แล้วทรงพระดำรัสว่า "พระเถรจะเป็นผู้สามารถไหมหนอ เพื่อความสงบสของเรา ระบุอร

บทสนทนาระหว่างพระราชากับพระเถรว่าด้วยความประสงค์ของพระราชาที่จะเห็นปฏิหาริย์ โดยสนใจถึงแผ่นดินไหว พระเถรได้อธิบายถึงความยากง่ายในการเห็นแผ่นดินไหวทั้งสองแบบ สุดท้ายพระราชาจึงเลือกที่จะเห็นแผ่นดินไหวเฉ

ประโยค - ปฐมสมันต์ปาสำหรับกาแปลง กด - หน้าที่ 95 พระเถร. ขอถวายพระพร! ถ้่านั้นในระยะแต่ละโยชน์โดยรอบ รถจอดขับด้านแผ่นด้วยล้อข้างหนึ่งด้านศุภมพ, ม้าจึงเหงียบแบน ด้านทั้งสองด้านทักษิณ, บุญของมันเหรียบแ

เนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่พระเถรและพระราชาได้สนทนาเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงและการพัฒนาที่เกิดขึ้นในพระราชสำนัก และการทำบุญในพระวิหาร เพื่อสร้างบุญและอานิสงส์ให้กับสังคม เชื่อมโยงกับความเข้าใจในเรื่องบ

ประโยค - ปฐมสัมมัญปิตา สทากาเปล กาค - หน้าที่ 96 ปลุกภิญญาเสียงจากชีวิตจำนวนเท่าที่รูป. บาปนี้จะมีใคร? พระเดช ทูลถามว่า "ขอถวายพระพร! ก็พระองค์มีความคิด orว่า " อำนาจนี้ งงไปยังพระวิหารแล้ว มาถึงทั่ง

บทสนทนานี้เกิดขึ้นระหว่างพระเดชและพระราชาซึ่งตั้งคำถามถึงบาปและกรรม มุ่งเน้นถึงความคิดว่าเจตนาในการกระทำส่งผลต่อกรรม โดยพระเดชชี้ให้เห็นว่าทุกคนมีความรับผิดชอบในกรรมของตนเอง และไม่มีใครสามารถหลีกเลี่ย

ประโยค - ปฐมสมัยปาถกามาตา ภาค ๑ - หน้าที่ 97 พระคาถา ตอบว่า "ถ้าท่านมีความคิดเห็น (อย่างนี้) หรือว่าขอแทงหลายเหล่านี้มา เพราะเสียง และเพราะเป็นรูปของเรา แล้วงูก็แล้ว หรือองค์ง่า " นกกระทา เรียกว่า "

เนื้อหาในบทนี้เน้นถึงความสำคัญของความคิดเห็นและการทำความดี โดยพระเณรได้อธิบายถึงแนวทางการไม่กระทำบาป ซึ่งเป็นการชี้ให้เห็นถึงแนวทางของชีวิตตามพระพุทธศาสนา นอกจากนี้ยังพูดถึงการประชุมของพระราชาและพระผู

ประโยค - ปฏิทินมนต์ปลาสำหรับกาแปลง กาด ๑ หน้ากระ 98 อย่างไร ?" ลำดับนั้น พวกภิญญ์ลัสสตาวี ทูลว่า " สัสตวาติ มีปกติ ตรัสว่าเที่ยง." พวกภิญญ์เอกจัสติก ทูลว่า " เอ็งอัสสติกาต วี มปกติ ตรัสว่า บางอย่างเท

บทความนี้สำรวจแนวคิดและคำสอนจากผู้ปราชญ์เกี่ยวกับความเป็นอยู่ของโลกและตัวตน โดยมีการกล่าวถึงสัจธรรมและธรรมชาติของความคิดในหลายระดับ ซึ่งยกตัวอย่างการตอบของพวกภิญญ์เกี่ยวกับอัตถิภาวะและความหมายของชีวิต

ประโยค- ปฐมสมันต์ปาสำหรับกาเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 99 มีปกติว่าพระนิพานมีอยู่ในปัจจุบัน ( ถาปัจจุบัน ). " [ พระเจ้าโลกทรงรับสั่งให้สิงห์พวกที่ใช้กัญหยักหมื่นรูป ] พระราชาทรงตรวดว่า "เหล่านี้ไม่ใช่กัญ เหล่

ในตอนที่ 99 นี้ กล่าวถึงพระนิพานที่มีอยู่ในปัจจุบัน โดยมีพระราชาทรงตัดสินใจเกี่ยวกับสิ่งของที่ไม่เหมาะสม และมีการสนทนากับพระเถระอย่างลึกซึ้ง เกี่ยวกับวิธีการที่พระสมุทรทรงถามถึงบริบท และบทบาทของอารมณ์

ประโยค(ตอน) - ปฐมสมันตปาสาทิกาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 100 พระนาคปร. สงฆ์พร้อมเพรียงได้ประชุมกันทำบุสสแล้ว ในสันนิบาตนั้นมีกฎจำนวนถึงหกสิบแปดรูป [ พระโมคคลีบดาศิลสสะ ธิสสะ ระลึกถึงพระคุณของพระสงฆ์] พระโมคค

ในนี้ พระนาคปรมาสและสงฆ์ได้ประชุมกันเพื่อทำบุญ โดยมีพระโมคคลีบดาศิลสสะที่นำเสนอความสำคัญของการรักษาคำสอนเดิม พระเณรได้แยกบุคคลที่มีปัญญาออกมาเป็นจำนวนหนึ่งพันรูป ซึ่งมีความชำนาญในพระไตรปิฎกและไตรวิชชา

ประโยค(ฉบับ): ปฐมสัมมาปฏิทินสายท่านแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 101 เรื่องนำพระวินัยปิฏกสับต่อกันมา ก็คือจะวิสาชนาปัญหานี้ "พระวินัยปิฏก ผู้นำสืบมา" ข้าพเจ้าจึงได้กล่าวไว้ว่า "พระวินัยปิฏกนี้ นำสืบกันมาตามล

ในบทความนี้กล่าวถึงการนำพระวินัยปิฏกสืบทอดกันมาตั้งแต่สมัยของพระอุบาสะในชมพูทีป จนถึงพระอธิฆเณอที่เกาะลังกา ซึ่งมีการสืบสานต่อเนื่องตามลำดับอาจารย์และได้รับการรักษาโดยพระเดาะต่างๆ ทำให้พระวินัยปิฏกนั

ประโยค (ต่อ) - ปฐมสมันปดาสิกาแปลภาค ๑ หน้า 102 นำมา บันฑิตพึงทราบว่า "พระวินัยปฏิกูณ ได้กันสนิมตามลำดับ อาจารย์ ซึ่งว่าภเป็นลำดับอันเตวาสิกของท่านพระอธิธรเจ ะเป็นดังนั้นนั่นเอง จนถึงทุกวันนี้" สมดังพ

ในบทความนี้ได้กล่าวถึงการสอนพระวินัยปฏิกูณที่เกาะดัมพ์ปิณี โดยพระเณรผู้ประเสริฐที่มีปัญญา เช่น พระมหินทะ พระอธิธิยะ และอื่นๆ ที่มาจากชมพฤวิป มาพูดถึงการสอนนิยายทั้ง ๕ และปกรณ์ทั้ง ๓ ด้วยรายละเอียดของพ